İçerik
Beğeni
Görüntülenme
1989 yılında Uşak’ın Gökçedal Köyü Taşavlı Mahallesi’nde, en küçük teyzesinin ellerinde dünyaya gelen Özdemir, kökleri Yörük kültürüne dayanan bir ailede yetişti. Annesi, Taşavlı Türkmen Yörüklerinden; “Abalı” namıyla ün salmış at binicisi (cirit oyuncusu) Veli Taşavlı’nın kızıdır. Babası ise Nadara Köyü’nden Şevket oğlu Abdullah Özdemir’dir. Henüz on yedi yaşındayken annesini cennete uğurlayan Özdemir, bu kaybın ardından hayatla daha erken yaşta yüzleşti. Hem anne hem baba tarafından Yörükoğlu bir Yörük olan Recep Özdemir, askerlik vazifesini tamamladıktan sonra bir yıl Balıkesir’in Susurluk ilçesinde yaşadı. 2013 yılında, tarihine, kültürüne ve maneviyatına hayran olduğu; gönlünün başkenti olarak gördüğü İstanbul’a taşındı ve hâlen Anadolu Yakası’nda ikamet etmektedir. Dünyalar güzeli iki kız kardeşi vardır.
Recep Özdemir’in şiire ilgisi, 12 yaşında köyünün dağ ve tepelerinde keçilerini otlatırken TRT Radyo’da dinlediği “Arkası Yarın” ve “Yürüyen Merdiven” programlarıyla başladı. İlk şiir denemelerini sabırla dinleyen ve kendisini yüreklendiren kız kardeşi Melek ile ortaokul öğretmenleri, onun edebî yolculuğunda önemli bir yere sahiptir. Lise yıllarında yaşadığı ilk aşk ve ilk heyecanlar, içindeki yoğun duyguları kelimelere dökmesine vesile oldu. İsmini zikretmeyi tercih etmediği o güzide insana ve bir ayrılık sonrasında her sabah kızıl saçlarıyla güneş gibi doğan altın kalpli hanımefendiye duyduğu teşekkür, Özdemir’in şiirindeki samimi damarın izlerini taşır. Onun için şiir, hem bir ifade biçimi hem de bir sığınaktır.
Edebiyat yolculuğunda lise yıllarındaki edebiyat öğretmeni Sercan Şahintürk’ün rehberliği, tanışmış olmaktan onur duyduğu rahmetli Talat İçöz’ün varlığı ve ağabeyinin desteği Recep Özdemir için kıymetlidir. Uşaklı şair ve yazarlardan Mehmet Sezai Keyvanoğlu; “Kiraz Yaylası” ve “Han Duvarları” şiirleriyle iz bırakan Sadık Keyvanoğlu; Hasan Özaydın, Suna Özüstün, Gülay, İbrahim Acar, Tunçer ve diğer şair büyükleri onun edebî dünyasında önemli yer tutar. Kocaeli’nden Ferah Yılmaz’a, Sakarya’dan Cemile Yüzçeler’e, Sevim Aslanap’a; İstanbul’dan Ayşe Özdemir, Necla Kurt ve Nejla Özkan’a; İzmir’den şiir dünyasının birer parçası olan tüm dostlarına minnettardır. Recep Özdemir için şiir, köklerinden beslenen, dostlukla büyüyen ve yüreğinde yaşamaya devam eden uzun bir yolculuktur.